Artose

Artrose is een aftakeling van de gewrichten waarbij het kraakbeen dunner wordt, en het bot abnormale vergroeiingen gaat vertonen. Het gaat hier dus om een slijtage van het kraakbeen. Dit vind vooral plaats ter hoogte van de heup, hals, rug, knieën en vingers. Afhankelijk van de plaats waar het optreed, krijgt het een andere naam: zo is er heup-, knie-, halswervelkolom-, lendenkolom-, vinger-, en teen artrose.

Het is een chronische aandoening die aanvalsgewijs optreed, meestal bij mensen boven de 80. Het is bewezen dat artose erfelijk is en meest voorkomend bij vrouwen. De leeftijd is dus één van de risicofactoren. Maar zo ook overgewicht en een eerdere beschadiging van het gewricht, overgewicht en het uitvoeren van zware beroepen waarbij de gewrichten veelvuldig belast worden. Denk maar aan arbeiders die drilboren bedienen, mijnwerkers,... Het risico 'overgewicht' is ook eenvoudig te verklaren: hoe zwaarder de gewrichten worden belast, hoe gemakkelijker de kans op slijtage.

Het onderzoek naar artrose verloopt meestal met een echografie, een scintigrafie, een radiologisch onderzoek en een gewrichtspunctie.

Mensen met artrose voelen stijfheid, gewrichtsontsteking en pijn, maar ze ondervinden eveneens mobiliteitsproblemen en krakende geluiden van de gewrichten. Desondanks het moeilijk gaat om te bewegen is het wel belangrijk dat de patiënt mobiel blijft. Dat betekent niet dat men kilometers-lange wandelingen moet doen, maar wel dat bedlegerigheid voorkomen moet worden en een kleine wandeling bevorderlijk is. De dokter kan u orthopedische zolen voorschrijven, of u adviseren om een wandelstok te gebruiken die u in de tegenovergestelde richting van het ontstoken gewricht moet houden. Langdurig rechtstaan of hoge hielen zijn geen goed idee. Men omschrijft dit als volgt: het gewricht activeren maar niet forceren.

Indien dit niet helpt, kan de dokter pijnstillers, ontstekingsremmers of injectie's van bijnierschorshormoon voorschrijven. Alternatieve behandelingswijzen bestaan uit fysiotherapie.

Home