Kanker is een complexe storing in de cellen waarbij deze in een abnormaal hoog tempo vermenigvuldigen. In één welbepaalde cel is er een mutatie in het genetisch materiaal die zorgt voor een verstoorde celwerking. Wanneer cellen aan een versnelde tempo vermenigvuldigd in het lichaam, spreekt men van een cancereuze ontwikkeling. Een tumor is er dus niet van vandaag op morgen. Er gaat een ontwikkelingsproces aan vooraf:

• Eerst en vooral is er een periode waarin verschillende essentiële genen in een cel op een definitieve manier wijzingen ondergaan. Bij de iniciatie, of de 'eerste aanval' beschadigt één van die welbepaalde genen.
• Vooraleer een cel een kankercel wordt, moet er zich eerst een opeenstapeling van bijkomende beschadigingen voor doen.
• Zodra een cel werkelijk een kankercel is geworden, vermenigvuldigt zij zich op een chaotisch manier, tenzij het afweersysteem tussen beide komt. In dit stadium kunnen ze de ongewenste cellen nog vernietigen en verwijderen. Als het afweersysteem onvoldoende sterk is, gaan de kankercellen geleidelijk aan een gezwel vormen. Dit proces neemt weliswaar tijd in beslag.
• Op het ogenblik dat de eerste symptomen opduiken is het proces van de snelle groei gestart. Hier kunnen ook uitzaaiingen (metastasen) plaatsvinden. Als de kanker zijn gang kan gaan, versnelt zijn celgroei op spectaculaire wijze en dreigt hij ongeneeslijk te worden.

De risicofactoren van het Ewingsarcoom zijn ondermeer roken en overmatig alcoholgebruik. Ook wie reeds behandeld werd oor kanker loopt meer risico op het Ewing sarcoom.

Het grootste risco van de ziekte is de kans op uitzaaiingen (metastasen). Een uitzaaiing gebeurt doordat cancreuze cellen van de tumor zich in het lichaam verspreiden door de bloedbaan of het lymfestelsel. Bij het Ewingsarcoom zijn dat meestal uitzaaiingen in de longen.

Ongeveer de helft van de botkankers worden toevallig ontdekt door bvb een fractuuronderzoek. Dat wil dus zeggen dat de meeste botkankers weinig of geen symptomen met zich meebrengen. Indien er toch symptomen de kop opsteken, zijn dat meestal pijn, spontane botbreuken, gevoel van zwelling en pijn.

Het onderzoek naar de ziekte gebeurt meestal aan de hand van een biopsie, MRI en een bloedonderzoek. Aan de hand van een scintigrafie kan de dokter de activiteiten van de tumor bekijken en nagaan of er uitzaaiingen zijn. Indien vast staat dat u aan het Ewing sarcoom lijdt, dan gebeurt de behandeling daarvan meestal aan de hand van chemotherapie, radiotherapie en chirurgie.

Home