|
Hodgkin lymfoom
Deze ziekte is een kanker van het lymfestelsel. Bij de ziekte van Hodgkin gaan de lymfocyten abnormaal vermenigvuldigen. Lymfocyten zijn een specifiek type witte bloedcellen. Meestal komt de ziekte voor bij mensen tussen 20 en 35 jaar oud.
De ziekte kent verschillende stadia:
-
Stadium I: hierbij is er 1 gebied (orgaan of lymfeklierpakket) aangetast door de ziekte
-
Stadium II: hierbij zijn er meerdere gebieden (organen en/of lymfeklierpakketten) aangetast door de ziekte
-
Stadium III: er zijn meerdere gebieden (organen en/of lymfeklierpakketten) aangetast door de ziekte, die allemaal langs 1 kant van het middenrif liggen
-
Stadium IV: er zijn gebieden aangetroffen die niet langs het lymfeklierstelsel liggen of normaal niet in aanraking komen met het lymfeklierstelsel.
Men vermoed dat een bepaald virus aan de basis van het probleem ligt, samen met een fout in de chromosomen. Het risico van de ziekte is dat ook andere delen in het lichaam worden aangepast. Dan spreken we van metastasen (uitzaaiingen) . Ze verspreiden zich via het lymfestelsel naar verschillende delen van het lichaam. Bij het Hodgkin lymfoom zijn de metastasen meestal te vinden in de milt, beenmerg, longen en de huid.
De symptomen van Hodgkinlymfoom zijn ondermeer pijnlijke zwellingen ter hoogte van de hals, oksels en liezen, benauwdheid ter hoogte van het borstbeen, geen eetlust, hevig transpireren, jeuk over het ganse lichaam, vermageren, koorts,...
Daarnaast gaat men vaak ook nog een indeling maken in A en B: de letter B (voor de B-symptomen) wordt toegekend wanneer de persoon in kwestie ook last heeft van gewichtsverlies van meer dan 10%, perioden van koorts, geen eetlust heeft en nachtelijk zweten. Heeft de patiënt hier geen last van, dan wordt de letter 'A' toegepast.
Het onderzoek kan uitwijzen of u al dan niet aan Hodgkin lymfoom lijdt en in welk stadium de ziekte op dit ogenblik staat. Men kan een bloed-, urine-, weefsel-, en celonderzoek adviseren. Een CTscan, MRI, beenmergpunctie en een onderzoek bij de KNO. Aan de hand van de onderzoeks-uitslagen kan men een behandeling opstarten. Die staat in de meeste gevallen uit chomeotherapie en radiotherapie.
Home |