Cystic fibrosis

taaislijmziekte - mucoviscidose - muco

Muco is een ernstige ziekte waarbij de slijmen erg kleverig en taai worden. Zo erg dat de vitale functie's belemmerd worden en de organen hiervan hinder ondervinden.

Op dit ogenblik is muco één van de meest voorkomende erfelijke ziekten in België en Nederland. Meestal zijn de symptomen al van kindsbeen af te herkennen. Dit is positief want hoe vroeger de ziekte ontdekt wordt, hoe vroeger de behandeling kan gestart worden. Als beide ouders een defect gen dragen (het gen dat muco draagt), heeft het kind een grote kans op de ziekte. Over het algemeen zou 1 op 4 kinderen risico lopen om muco te krijgen.

De taak van slijmen bestaat er uit om afvalstoffen op te vangen en af te voeren, maar bij taaislijmziekte doen de slijmen hun werk niet goed. In plaats van afvalstoffen te verwijderen, blijven ze plakken in het slijm en krijgen ze de kans om zich te vermenigvuldigen. De slijmen bevatten meer zout dan normaal, waardoor ze taaier worden en in het lichaam kunnen ophopen. Het zoute slijm is een ideale voedingsbodem voor de afvalstoffen (denk maar aan bvb bacteriën). Dat maakt dat de afvalstoffen alleen maar toenemen in het lichaam in plaats van afnemen. Daarnaast kan het slijm ook voor verstoppingen zorgen in bvb de luchtwegen, de lever,... Algemeen genomen zijn er problemen met de zouthuishouding in het lichaam. 

Meestal hebben de patiënten last van ademnood (dyspnoe), ophoesten van slijm, weinig eetlust, terugkerende ontstekingen, suikerziekte (diabees), een sterk ruikende en vette ontlasting. De risico's zijn dus ook niet min: grote ademnood, ondervoeding, depressie, verminderde vruchtbaarheid, blijvende letsels aan het ademhalingsstelsel en/of spijsverteringsstelsel.  

Wanneer men vermoeden heeft van muco, kan een zweettest afgenomen worden: hieruit bepaald men de hoeveelheid zout in de transpiratie. Een DNA-onderzoek (gen-onderzoek) is ook een mogelijkheid. Vrouwen die zwanger zijn en een verhoogde kans hebben op muco,  kunnen een prenataal onderzoek aanvragen. Ook als de baby net geboren is, kan men de eerste ontlasting (meconium) onderzoeken: dit kan ook tot een diagnose leiden.

Tot op heden is taaislijmziekte nog niet te genezen maar men kan wel de levenskwaliteit verhogen. Dat kan door specifieke dieëten voor muco-patiënten waarbij energierijke voeding centraal staat. Muco-patiënten worden geadviseerd om regelmatig te bewegen en rokerige plaatsen te vermijden. Medicijnen kunnen ook helpen: dit zijn meestal slijmverdunnende medicijnen, ontstekingsremmers, luchtwegverwijdende medicijnen, antibiotica(kuren) en mogelijks ook medicijnen voor het optimaliseren van de spijsvertering. In sommige gevallen zit er helaas weinig anders op dan een orgaantransplantatie.  Tot slot kunnen fysiotherapie en/of kinésitherapie helpen om de slijmen los te maken.

Home