|
home
|
De pathologie van het menselijk lichaam |
Wat is pathologie?
Pathologie is een synoniem voor ziekteleer. Het is een studie die zich specifiek richt met alles wat te maken heeft met ziekte: het onstaan van een ziekte, het ontwikkelen van een ziekte,... "Ziek zijn" is een term die men gebruikt om betekenis te geven aan een toestand van onbehagen. We kunnen op verschillende vlakken onbehagen aanvoelen: zowel op fysiek (lichamelijk), psychisch (geestelijk) als sociaal. Met andere woorden: iemand die aan een depressie lijdt is ziek, maar ook iemand die een gebroken been heeft of iemand die zich heel erg eenzaam voelt. In elk van deze situatie's voelt men een tekort aan.
Wie loop het risico om ziek te worden?
Helaas heeft niemand de garantie dat hij/zij gespaard zal blijven van een ziekte. Het enige wat we kunnen doen, is preventief te werk gaan (verder in dit artikel meer daarover). Er zijn wel elementen die bijdragen tot het krijgen van een ziekte, die ieder van ons zelf in de hand heeft. Deze elementen noemen we de risicofactoren.
Soorten ziektes?
Zoals eerder gezegd beginnen we dus eerst en vooral met het insplitsen van het type ziekte: het fysiek (lichamelijk) onbehagen, het psychisch (geestelijk) onbehagen en tot slot het sociaal onbehagen. Daarnaast kunnen we ook een indeling maken in de frequentie van de ziekte: een acute ziekte is een ziekte waarbij de verschijnselen snel zichtbaar zijn, terwijl bij een chronische ziekte de verschijnselen maar langzaam tot uiting komen.
Wat zijn de oorzaken van ziektes?
Een ziekte-verwekker (de oorzaak van de ziekte) heet men een pathogeen. Er zijn tientallen oorzaken van ziektes, die men indeelt in de volgende groepen:
Endogene ziekte oorzaak
Zijn alle oorzaken van ziekten die van ín het lichaam zelf komen, denk maar aan bijvoorbeeld diabetes en parkinson
Exogene ziekte oorzaak
Zijn alle oorzaken van ziekten die van buiten het lichaam komen, waar het lichaam dus zelf niet verantwoordelijk voor is. Denk aan bijvoorbeeld aids, een blaasontsteking,...
Natuurlijk is het indelen van ziekten geen eenvoudige zaak want er kunnen verschillende factoren verantwoordelijk zijn voor een ziekte, die zowel van binnenin het lichaam komen als van buitenaf. Daarom is het eenvoudiger om ziekte in te delen als volgt:
Aangeboren afwijkingen
Dit zijn alle afwijkingen met oorzaak een stoornis in de ontwikkeling van de vrucht. Denk hierbij aan bijvoorbeeld een open rug (spina bifida), een hazenlip (schisis)
Allergieën
Een allergie is (eenvoudig omschreven) een overdreven reactie van het lichaam op een stof (allergeen) die het lichaam als gevaarlijk aanschouwt, terwijl deze stof geen gevaar betekent voor het lichaam. Denk bijvoorbeeld maar aan hooikoorts, huisstofmijt, notenallergie,...
Auto-immuunziekten
Hieronder brengt men de ziekten die als kenmerken hebben dat ze het lichaam zijn eigen weefsel afstoot. Denk maar aan de ziekte van Kawasaki, SLE,...
Degeneratieve ziekten
Dit zijn alle ziekte die als kenmerk hebben dat het lichaamsweefsel een zekere achteruitgang kent. Voorbeelden hiervan zijn atherosclerose, de ziekte van Alzheimer, artrose,...
Erfelijke ziekten
Hieronder brengt men de ziekten die als kenmerk hebben dat ze via bloedverwantschap doorgegeven worden, via de chromosomen van het kind. Denk maar aan het syndroom van Down, mucovisidose (taaislijmziekte)
Infectieziekten
Daartoe behoren alle ziekten die veroorzaak worden door micro-organismen. Men herkent die ziekten aan pijn (dolor), warmte (calor) , roodheid (rubor) en zwelling (tumor). Het thema van de infectie-ziekten is zeer uitgebreid, vandaar dat ik u voorzie van een kort overzicht. U dient te weten dat we micro-organismen indelen in 3 hoofdcategorieën, die dan verder ingesplitst worden:
Ziekte verwekkend micro-organismen zorgen ervoor dat de ziek (kunnen) worden. Zij zijn beter bekent als:
virussen: ze zijn de kleinste ziekte verwekkende micro-organismen die enkel kunnen blijven leven indien zij een gastheer (een levende cel) hebben. Ze zijn ongetwijfeld de meest vervelende micro-organismen omdat ze ontzettend klein zijn en omdat ze zich perfect aan verschillende (leef)omstandigheden kunnen aanpassen. In de medische wereld gebruikt men virussen om die te kweken, af te zwakken en later te gebruiken als vaccin zodanig dat het afweermechanisme van het lichaam in gang gezet wordt. Een virus kan je niet doden met AB (antibiotica). Ziekten die veroorzaakt kunnen worden door een virus zijn o.a griep, verkoudheid, wratten, mazelen, aids,...
bacteriën: ze zijn (net als virussen) één van de gekendste micro-organismen. Bacteriën heben warmte, voedsel en zuurstof nodig om te kunnen overleven en zich voort te planten. Dankzij AB (antibiotica) kunen we bacteriën doden. Gekende ziekten veroorzaakt door bacterieën zijn tuberculose (door de bacil van Koch), een blaasontsteking (door de E-collibacil),...
schimmels: zijn plantaardige micro-organismen die men doodt dankzij schimmelwerende producten. Voorbeelden van problemen veroorzaakt door schimmels zijn bijvoorbeeld atleetvoet en spruw.
protozoën zijn ongetwijfeld de minder gekende micro-organismen. Het zijn eencellige, dierlijke micro-organismen die (net als virussen) enkel kunnen blijven leven dankzij een gastheer (levende cel). Er zijn een heel pak verschillende protozoën waarvan er sommigen trilhaartjes hebben en andere dan weer zweepvoetjes. Denk bij deze categorie maar aan de Tsee Tsee-vlieg, Toxoplasmose en de Malariamug.
Commensale micro-organismen
Deze micro-organismen hebben de gienschap dat ze samenwerken met het lichaam. Ze vormen samen en soort van coalitie. We hebben de commensale micro-organismen nodig voor een goede werking van het lichaam. In sommige gevallen nemen we ze opzettelijk in voor een betere lichaamswerkingen. Deze soort is te vinden in bijvoorbeeld de darmen, de vagina, de huid,... In normale omstandigheden zijn ze niet ziekteverwekkend.
Letsels
Onder letsels verstaan wa alle ziekten die veroorzaakt worden door één of andere vorm van geweld. Onder 'geweld' verstaan we mechanisch geweld (vb klap, stoot, schop,...), thermisch geweld (vb hitte, koude), elektrisch geweld (electrocutie)
Pathogene ziekten of neuroses
Hieronder verstaat men alle ziekten die voortkomen uit psychische problematieken.
Vergiftigingen
Daaronder verstaat men alle ziekten die veroorzaakt worden door het innemen van een giftige (gevaarlijke) stof. Deze stoffen (vast, vloeibaar of in gasvorm) verstoren de normale lichaamsfunctie's.
Voedingsziekten
Voedingsziekten zijn ziekten die veroorzaakt worden door een foutief voedingspatroon.
Symptomen, signalen en klachten
Elke ziekte brengt symptomen, klachten of signalen met zich mee. Ze alarmeren ons als het ware, dat er iets (intern of extern) fout loopt met het lichaam. De meest gekende symptomen bij een ziekte zijn onderandere:
-
pijn
-
roodheid
-
verandering van lichaamstemperatuur
-
zwelling
-
misselijkheid
-
gedragsveranderingen
-
veranderde nood aan gezelschap
-
vervorming of breuk van een lichaamsdeel
Preventie: beter voorkomen dan genezen
Bij preventie gaan we dus de nodige info inwinnen of de nodige stappen ondernemen om te voorkomen dat iemand ziek wordt. In medische termen kan men ook van 'profylaxis' spreken. Eerst en vooral zal het lichaam zelf proberen om preventief te werken, maar ook wij kunnen handelingen uitvoeren die ons een betere preventie kunnen garanderen:
de aangeboren weerstand
intacte huid en slijmvliezen
de huid op zich is om te beginnen een barrière, maar daarnaast zorgt de huid ook voor een talg laag die het de micro-organismen moeilijk maakt om te blijven overleven op ons lichaam. Daarnaast maakt de mens continu nieuwe cellen aan en stoot het de oude cellen af waardoor de micro-organismen erg moeilijk kunnen blijven vastzitten aan de huid.
witte bloedcellen
witte bloedcellen hebben de eigenschap dat ze uit de bloedbaan kunnen treden om micro-organismen op te sporen en te elimineren
weefselvochten
in de oren zit oorsmeer, de huid is ondoordringbaar en creeërt zelf haar antibacteriële stoffen, de ogen bevatten tran en lysozyme, de luchtwegen bevatten slijmen en trilharen, het bloed heeft witte bloedcellen, de spijsvertering heeft een hoge zuurtegraad en verterende enzymen en tot slot heeft het urinair stelsel een hoge zuurtegraad en een sterke urinestroom.
verworven weerstand
actieve natuurlijke immuniteit
het licham zelf
passieve natuurlijke immuniteit
via de moedermelk en de navelstreng van moeder op baby
kunstmatige immuniteit
actieve kunstmatige immuniteit
een vaccin bestaat uit dode ziektekiemen of levende maar verzwakte ziektekiemen of giftige afscheidingsproducten van micro-organismen die zodanig zijn behandeld dat de giftigheid eruit verdwenen is of een gecombineerd vaccin.
passief kunstmatige immuniteit
gamme globines
Daarnaast kan men ook een indeling doen in verschillende types preventie:
Primaire preventie
daaronder behoren alle preventieve handelingen die de oorzaak van een ziekte kunnen wegnemen. Daaronder kunnen we dus verstaan: een aanpassing van de levensstijl zoals stoppen met roken, regelmatig bewegen, borstvoeding geven ter preventie van borstkanker, het dragen van handschoenen bij bepaalde handelingen
Secundaire preventie
daaronder behoren alle preventieve handelingen die uitgevoerd worden om een ziekte vroegtijdig op te sporen. Denk maar aan een mammografische screening om vroegtijdig borstkanker op te sporen
Tertaire preventie
daaronder verstaat men alle preventieve handelingen die ervoor zorgen dat de gezondheid van de zieke optimaal blijft. Zoals het voorkomen van complicatie's na een operatie
Onderzoek?
Wanneer men symptomen, klachten of signalen heeft die kunnen wijzen op een ziekte(-toestand), dan kan men enkele onderzoeken doen die naar een diagnose kunnen leiden of die een diagnose kunnen stellen. Dit zijn een paar verschillende onderzoeksmethodes:
- Anamnese
- Dit wordt ook wel de ziekte-geschiedenis genoemd. Het is een gesprek die tussen de hulpverlener en patiënt plaatsvindt waarbij de geneesheer gerichte vragen zal stellen om te weten hoe lang de symptomen al bestaan, of er sprake is van erfelijkheid, ... In sommige gevallen zullen de patiënten zelf niet (meer) in staat zijn om zelf hun verhaal te vertellen aan de arts en zal men de hulp erbij roepen van een derde. Hierbij let de arts wel op dat het beroepsgeheim gerespecteerd wordt. Tijdens het gesprek met de patiënt, krijgt de hulpverlener subjectieve symptomen te horen en letten op de lichaamshouding. Hij kan ook aantekeningen maken op papier of in het medisch dossier van de patiënt. Wanneer hij/zij voor het eerst langskomt bij de arts, zal de arts ook vragen stellen die iets verder liggen van de reden van het doktersbezoek zoals vb: bent u allergisch aan paracetamol? De arts mag deze zaken ook in het dossier vermelden.
Algemeen lichamelijk onderzoek
Nadat de hulpverlener en patiënt met elkaar gesproken hebben, kan de arts objectieve symptomen nakijken. Dat zijn alle symptomen die aanwijsbaar zijn (eventueel door hulpmiddelen), zoals: lengte, gewicht, ademhaling, pols, bloeddruk,... De ademhaling van een patiënt wordt gecontroleerd door middel van een stethoscoop De ademhaling moet gelijkmatig lopen, er mag geen geruis of gepiep te horen zijn. De bloeddruk van een patiënt wordt gecontroleerd door middel van een bloeddrukmeter. De gemiddelde bloeddrukwaarden zijn 120/80mmHg of zoals men het zegt: 12/8. Het eerste cijfer (in dit geval de "12") staat voor de systolische druk, ook wel de bovendruk genoemd. Dit is de druk die hoorbaar is (dankzij een stethoscoop) bij het samentrekken van het hart. Het tweede cijfer (in dit geval de "8") staat voor de diastolische druk, ook wel de onderdruk genoemd. Dit is de druk die hoorbaar is (dankzij een stethoscoop) bij het ontspannen van het hart. De pols kan men nemen door 1 minuut lang de hartslag te nemen (kan in de hals, aan de pols, in de lies). Men zet wijs- en middenvinger op de plaats waar men het kloppen van het hart voelt en telt dan gedurende 1 minuut hoeveel keer men het hart voelt pompen. (Voor meer info, kijk bij "fysiologie" van "het hart".) Bij een gewone consultatie volstaan de bovenstaande onderzoeken al om een diagnose te kunnen stellen. In andere gevallen vind de arts het noodzakelijk om meer (bijkomende) informatie te hebben en dan kan hij de volgende onderzoeken voorstellen: (hieronder vind u de meest voorkomende bijkomende onderzoeken)
Biopsie
Een kleine hoeveelheid weefsel wordt hier afgenomen om te laten onderzoeken in het lab. Er zijn 3 verschillende soorten biopsie's: naaldbiopsie, incisiebiopsie en excisiebiopsie. Bij een naaldbiopsie wordt er een stukje weefsel of vocht afgenomen me een iets dikkere naald. Bij een incisiebiopsie zal een kleine snede worden gemaakt ter hoogte van de plaats waar men weefsel wil afnemen. En tot slot is er de excisiebiopsie waarbij zowel het een stuk weefel dat moet gecontroleerd worden, wordt verwijderd en eveneens het omliggende weefsel.
Botscan
Dit is een onderzoekstechniek waarbij er een kleine hoeveelheid radioactieve vloeistof in het lichaam wordt gespoten die door de scanner wordt geïnterpreteerd en op een computerscherm word weergegeven.
CT-scan - CAT scan
Het gaat hier om een type scan met röntgenstralen, waarbij een reeks beelden gemaakt wordt vanuit verschillende hoeken, mede dankzij de inname van contrastvloeistof. Het toestel licht het lichaam(sdeel) schijf voor schijf door en is verbonden met een computer die de verschillende beelden samenbrengt tot één gedetailleerd beeld. Deze methode duurt langer dan een gewone radirafie omdat er om de paar millimeter een nieuwe foto gemaakt moet worden. Om zeker te zijn dat alle schijven mooi op elkaar aansluitens het zeer belangrijk dat de patiënt erg stil ligt tijdens de opnamen.
Echocardiografie
is een onderzoek waarbij men hoge frequentie geluidsgolven door het lichaam sturen die het hart in beeld kunnen brengen. Dankzij dit onderzoek kan een arts de hartactiviteit én de grootte van het hart zien. Op die manier kan men een hartvergroting (hypertrofie) aantonen maar ook slecht werkende hartkleppen of andere aandoeningen. Voor dit onderzoek ligt de patiënt neer en wordt een sonde op de borst geplaatst op de plaats waar het apparaat beeld moet van maken. Op de computer kan het beeld bekeken worden, ook de patiënt kan in veel gevallen meekijken.
Echografie
Een echografie is een onderzoek waar er hoge frequentie geluidsgolven doorheen het lichaam gestuurd wordt. Deze geluidsgolven kunnen een beeld weergeven van de binnenkant van het lichaam.
Electrocardiogram (ECG)
Bij dit type onderzoek plaatst men electroden op de borst en de halsstreek. Die zijn verbonden aan een ECGaparaat dat op een vel papier de hartactiviteit noteert in de vorm van grafieken. Een "ambulante ECG" is een gelijkaardig toestel dat de patiënt een eindje met zich meedraagt terwijl het aparaat de hartactiviteit opmeet. De patiënt kan zelf het toestel aanleggen (op het moment dat hij de hartproblemen gewaar wordt) en afleggen. Een zeer nuttig aparaat dus voor mensen die niet continu hartproblemen ondervinden maar eerder sporadisch.
Endoscopie
Dit is een onderzoek waarbij men met een kijk-instrument (endoscoop) de binnenkant kan bekijken en daar eventueel ook een kleine ingreep kan uitvoeren. Er zijn verschillende type's van dit toestel: de coloscoop (dikke darm), de gastroscoop (maag), de atheroscoop (gewrichten)
MRI - NMR - KST - maagneetscan
Al deze benamingen staat voor hetzelfde: nucleaire magnetische resonantie. Bij dit soort onderzoek maakt men gebruik van een magneet in plaats van de frequenter voorkomende stralen. Het onderzoek is volledig pijnloos maar er zijn wel situatie's waarin dit type onderzoek niet mag uitgevoerd worden (bij pacemaker, bij zwangerschap,...) Het onderzoek kan wel wat tijd in beslag nemen.
PET-scan
Positron emissie tomografie is een onderzoek waarbij een radioactieve vloeistof ingespoten wordt die straling uitzend. De scanner zal de vloeistof opsporen en er foto's van maken. De foto's lijken sterk op röntgenfoto's maar ze zijn duidelijker. De stofwisseling van cellen wordt hier in beeld gebracht.
Punctie
Bij een punctie maakt men een prik in een orgaan of in een holle ruimte in het lichaam om er vloeistof of gas te kunnen opzuigen.
RX - Röntgen - X-stralen
Röntgenstralen zijn vergelijkbaar met daglicht maar ze zijn onzichtbaar voor het menselijke oog en kunnen niet door alle stoffen stralen.Lucht, water, vet en spieren houden röntgenstralen bijna niet tegen maar bot en metaal echter stoppen de stralen bijna geheel. Bij zit onderzoek zal men 2 foto's nemen: de "face" en het "profiel" om een duidelijk zicht te krijgen op de structuren.
De diagnose
Na de nodige onderzoeken, kan men eventueel een diagnose stellen. Dat betekent dat men kan bevestigen dat er, na de nodige onderzoeken, zekerheid is dat de patiënt aan een ziekte lijdt. Om een diagnose te stellen zal de arts de resultaten van de onderzoeken bijeen brengen, controleren en de nodige conclusie's trekken.
Behandelingen
Nadat de juiste diagnose gesteld is, kan men aan de behandeling beginnen. Een behandeling kan verschillende doelen hebben, die men typeert naar gelang het soort behandeling:
Curatieve behandeling
Het doel hiervan is om mensen te genezen (van het engelse 'to cure')
Adjuvante behandeling
Het bedoeling hiervan is om een aanvulling te zijn voor een behandeling die reeds lopende is, zodanig dat de genezing sneller en gemakkelijker verloopt.
Palliatieve behandeling
De bedoeling bestaat eruit om iemands pijn, symptomen en ongemakken te verlichten.
Er zijn dus verschillende behandelingsmethoden voorhanden die men al dan niet in combinatie met elkaar kunnen gebruik worden. Hieronder kunt u de meest gebruikelijke behandelingswijzen terugvinden:
Aanpassing van de levensstijl
Sommige ziekten kunnen al genezen worden door simpelweg de levensstijl aan te passen. Deze methodes kunnen eveneens preventief gebruikt worden.
Stoppen met roken
Alcoholgebruik beperken
Caffeïnegebruik beperken
Geen druggebruik
Nuttigen van gezonde, evenwichtige voeding
Goede, dagelijkse hygiëne van jezelf en je omgeving
Regelmatig bewegen
Regelmatig op algemene controle bij de huisarts
Je informeren over algemene gezondheidsartikels
Het inentingsschema bijhouden van jezelf en je omgeving
Jezelf aanpassen naargelang je leeftijd en mogelijkheden
Conservatieve behandeling
Dit betekent evenveel als het uitzieken. Men laat de natuurlijke afweer zijn gang gaan. Het spreekt vanzelf dat deze behandelingsmethode niet bij elke ziekte voldoende effectief zal zijn.
Medicamenteuze behandeling
Er zijn heel wat verschillende medicijnen op de markt, en evenveel verschillende inname-mogelijkheden:
Implantaten
Pleisters
Poedertjes
Mondspray
Tabletten
Creme - zalf
Druppels
Aërosol
Siroop
Gel
Inspuiting (onderhuids, in de spieren, in de aderen)
Zetpil
Elk geneesmiddel heeft z'n eigen oorsprong: sommige geneesmiddelen zijn puur scheikundig, anderen zijn biologisch, dierlijk of in sommige gevallen zelfs menselijk. Het moet worden gezegd dat geneesmiddelen niet zomaar op de markt kunnen verschijnen: ze moeten hun doeltreffdheid bewezen hebben, ze moeten veilig geacht worden, ze moeten uitgebreid getest zijn en bovendien moeten geneesmiddelen ook selectief te werk gaan.
Elk medicijn heeft z'n eigen doel. Enkele frequent voorkomende doelen van medicijnen zijn:
een micro-organisme vernietigen (zoals antibiotica)
het werk van een orgaan aanvullen dat onvoldoende functioneert (zoals diabetesmedicijn)
een orgaan ondersteunen
celwoekering tegen gaan
In sommige gevallen is het noodzakelijk (of nuttig) om verschillende medicijnen te combineren, maar dat mag enkel en alleen op aanraden van een arts. Het is ook ten stelligste afgeraden om op eigen iniciatief medicijnen door elkaar te beginnen gebruiken of je eigen medicijnen aan iemand anders geven. Gebruik medicijnen die je op eigen houtje bent beginnen nemen (vb pijnstillers omwille van hoofdpijn) nooit langer dan 3 dagen zonder daarvoor eens een arts te contacteren.
Alternatieve geneeswijzen
Deze behandelingsmethoden zijn de laatste jaren enorm in populariteit gestegen. In deze rubriek kunt u o.a accupunctuur en homeopathie terugvinden.
Chemotherapie
Chemotherapie is ook gekend onder de naam 'cytostatica'. Het is een behandelingsmethode waarbij gebruik wordt gemaakt van medicijnen die celdeling verhinderen of zelfs cellen doden. De medicijnen werken over het ganse lichaam en zijn vooral van toepassing voor de behandeling van kanker.
Chirurgische behandeling
Men kan om verschillende redenen een operatie laten uitvoeren. De meest voorkomende redenen om tot een operatie over te gaan zijn o.a:
Het wegnemen van een gezwel
Het herstellen van een breuk
Het verwijden van een ader
Het herstellen van een gebrek
Het verwijderen van een (deel van) weefsel
Dotteren, ballonverwijding, ballondilatatie, angioplastiek
Door middel van een opblaasbaar ballonnetje, die men in de kransslagader plaatst, gaat de kransslagader opnieuw verwijden. Deze techniek wordt meestal toegepast bij atherosclerose (kransslagadervernauwing). In sommige gevallen zal men bij het invoeren van het "ballonnetje" ook meteen en soort van een veertje plaatsen. Dit heet men een "stent". Het veertje (de stent dus) laat men ter plekke zitten, maar het ballonnetje verwijderd men. Dankzij de stent blijft de ader open.
Fysiotherapie
Een fysiotherapeut adviseert, begeleid en behandeld de patiënten inzake het belang van een goede houding en van beweging. Fysiotherapie past men toe door middel van massages of door middel van oefeningen.
Fytotherapie
Dit is een behandelingsmethode waarbij men gebruik maakt van de eeuwen oude leer in kruidenkunde. Deze behandelingsmethode is beter bekent als "kruidengeneeskunde". Belangrijk om ween is dat hier gebruik wordt gemaakt van ongehavende, onbewerkte planten, bloemen en kruiden.
Immunotherapie - desensibiliseringstherapie
Dit is een type therapie die men toepast bij mensen die last hebben van allergieën. Men zal stapsgewijs een steeds hogere dosis van een zeker allergeen (de stof waar het lichaam op reageert) inspuiten met als doel het lichaam ongevoelig te maken voor het allergeen. De behandeling kan verscheidene jaren in beslag nemen en er is dan nog steeds geen zekerheid dat de therapie echt zal aanslaan.
Radiotherapie
Deze vorm van behandeling noemt men in de volksmond ook wel "bestralingen". Ze worden gebruikt bij de behandeling van aandoeningen waarbij cellen zich ongecontroleerd vermenigvuldigen. De bestraling kan de celdeling afremmen en zelfs vernietigen. Deze behandelingsvorm kan toegepast worden in combinatie met cytostatica (ofte chemotherapie)
Prognose
De prognose is een methode waarin men de (levens)verwachting uit de doeken doet. Men kan deze levensverwachting soms stellen na een diagnose of een behandeling. Men voorspelt hoe de behandeling zal voortschrijden of hoe de levensverwachting zal voortschrijden.
Zie ook op deze website: anatomie
HOME | |